مقاله پژوهشی:راهبردهای تبیین و بسط گفتمان انقلابی‌گری در دهه پنجم انقلاب

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکتری امنیت ملی

2 دانشجوی دکتری دورة اول پژوهش‌محور مطالعات امنیت ملی

3 دانشجوی دوره دکتری امنیت ملی

چکیده

حفظ اصل انقلاب و نظام مقدس جمهوری اسلامی و پایبندی به مبانی و اهداف انقلاب و تلاش در جهت صدور ‏انقلاب و جهانی‌سازی آن مستلزم انقلابی بودن، انقلابی ماندن و انقلابی عمل کردن است که لازمة آن بسط گفتمان ‏انقلابی‎گری در همه امور زندگی است و برای این بسط نیز لازم است این گفتمان به‌خوبی در آستانه دهه پنجم ‏انقلاب تبیین گردد.‏ محققین پس از تعیین ابعاد و مؤلفه‌های گفتمان انقلابی‌گری، با شناسایی وضعیت موجود کشور، برای دستیابی به وضعیت مطلوب درصدد تدوین راهبردهای مناسب و راهکارهای اجرایی برای دستیابی به این راهبردها برآمدند.
پژوهش حاضر از لحاظ روش تحقیق، بر رویکرد آمیخته متکی است؛ به این صورت که از روش کیفی با مصاحبه ساختاریافته و ‏همچنین استفاده از اسناد، کتب و منابع مختلف علمی و فقهی به‌طور قابل ملاحظه‌ای از ابتدای تحقیق تا پایان، استفاده ‏شده است. ضمن تحلیل محتوای کیفی مطالب، بخش دیگر آن به‌صورت کمی و با روش پیمایش انجام گرفته است. ‏در این زمینه با طرح سؤالات در قالب پرسشنامه و بررسی نتایج آن، نقاط قوت، ضعف، تهدیدها و فرصت‌های موجود ‏استحصال و راهبردهای مناسب برای رفع مشکلات مرتبط استخراج و مهم‌ترین راهبردها به شرح زیر معرفی شده است.‏
‏1)‌ عمق‌بخشی اعتقاد و باور عمومی به فصل‌الخطاب بودن ولی فقیه جهت پیشبرد آرمان‌ها و اهداف انقلاب و ‏خنثی‌سازی توطئه‌ها و تبلیغات دشمن؛ ‏
‏2)‌ ارتقای روحیه بسیجی، حماسی و جهادی در میان مسئولین و مردم؛ ‏
‏3) افزایش اقتدار و قدرت بازدارندگی دفاعی- امنیتی ‏؛
‏4) ارتقای دیپلماسی فعال و انقلابی ‏؛
‏5) اصلاح نظام اقتصادی کشور مبتنی بر مبانی اسلامی و با رویکرد اقتصاد مقاومتی.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Strategies for explaining and expanding revolutionary discourse in the fifth decade of the revolution

نویسندگان [English]

  • Ali Ehteshami 1
  • Hosein Salimi 2
  • Hasan Javadi Niakani 3
1 PhD in National Security
2 PhD student of National Security Studies Research Fellowship
3 PhD student in National Security
چکیده [English]

Adhering to the principle of revolution and the sacred system of the Islamic Republic and adhering to the principles and goals of the revolution and striving for its revolution and its globalization requires being revolutionary, staying revolutionary, and acting revolutionary that involves the development of revolutionary discourse in all matters of life, and for this expansion also needs to be well explained on the eve of the fifth decade of the revolution.
After identifying the dimensions and components of the revolutionary discourse, the researchers sought to develop appropriate strategies and executive strategies for achieving the desired situation by identifying the current state of affairs.
The present research is based on a mixed approach in terms of research method, in that the qualitative method with structured interview as well as the use of various scientific, jurisprudential documents, books and sources has been used substantially from the beginning to the end of the research.
While analyzing the qualitative content of the material, the rest of it has been quantitatively analyzed by surveys. In this regard, by asking questions in the form of a questionnaire and reviewing its results, strengths, weaknesses, threats and opportunities are identified and appropriate strategies for resolving related problems are extracted and the most important strategies are presented as follows.
1) To deepen the belief in the comprehensiveness of the Velayat Faghih to advance the ideals and goals of the revolution and to thwart enemy conspiracies and propaganda.
2) To promote the Basij, epic morale and jihadist spirit among the authorities and the people
3) To increase defense-security deterrent authority and power
4) To promote active and revolutionary diplomacy
5) To reform the economic system of the country based on Islamic principles and with a resistance economy approach

  1. فهرست منابع ومآخذ

    1. قرآن کریم (1381)، ترجمه مهدی الهی قمشه‌ای، قم، انتشارات پاسدار اسلام.‏
    2. نهج‌البلاغه (1371)، ترجمه فیض الاسلام، چاپ مکرر، قم، انتشارات فیض الاسلام. ‏
    3. نهج‌البلاغه (1392)، ترجمه محمد دشتی، چاپ چهاردهم، قم، انتشارات پیام مقدس.
    4. امام خمینی، روح‌الله (1359)، «صحیفه نور». تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.‏
    5. امام خمینی، روح‌الله (1368)، «حکومت اسلامی و ولایت ‌فقیه در اندیشه امام خمینی (رحمت‌الله‎علیه)»، تهران، مؤسسه ‏تنظیم و نشر آثار امام خمینی.‏
    6. امام خمینی، روح‌الله (1378)، «صحیفه امام، مجموعه آثار حضرت امام خمینی (رحمت‌الله علیه)». تهران: انتشارات ‏عروج.‏
    7. امام خمینی، روح‌الله (1378)، «ولایت ‌فقیه (حکومت اسلامی)»، تهران، مؤسسه نشر و تنظیم آثار امام خمینی (رحمت‌الله‎علیه).‏
    8. امام خمینی، روح‌الله (1389)، «مجموعه صحیفه امام». تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.‏
    9. امام خمینی، روح‌الله (1421 ق)، «البیع»، چاپ اول، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.‏
    10. بیانات مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی) در سایت ‏www.leader.ir‏ و ‏www.khamenei.ir
    11. اخوان کاظمی، مسعود (تابستان 1396)، «تبیین مفهومی انقلاب‌های بزرگ؛ بازشناسی عناصر اصلی و ویژگی‌های بین‌المللی»، فصلنامه علمی-پژوهشی مطالعات انقلاب اسلامی، سال 14، شماره 49، صص 29 تا 54.
    12. استانفورد کوهن، آلوین (1381)، «تئوری‌های انقلاب»، مترجم علیرضا طیب، تهران، قومس.‏
    13. پیروزمند، علیرضا (زمستان 1396)، «انقلابی‌گری، هویت‌ساز حوزه و روحانیت». فصلنامه علمی-پژوهشی علوم سیاسی، سال 20، شماره 80، صص 7 تا 24.
    14. تاسی، هنری (1388)، «تئوری‌های سازمان»، ترجمه علی پارسائیان، تهران، انتشارات ترمه.
    15. جوادی ارجمند، محمدجعفر؛ قربانی، مصطفی؛ محمودی، مهدی (پاییز و زمستان 1397)، «امکان‌سنجی تداوم انقلابی‌گری در سیاست خارجی جمهوری اسلامی در شرایط جهانی‌شدن»، پژوهش‌های سیاست اسلامی، سال 6، شماره 14، صص 143 تا 168.
    16. حاجی‌زاده، سیروس (پاییز و زمستان 1395)، «الگوی انقلابی در هندسة فکری امام خمینی و مقام معظم رهبری»، نشریه 15 خرداد، دوره 3، سال 14، شماره 49 و 50، صص 25 تا 46.
    17. رایت، رابین (1384)، «آخرین انقلاب بزرگ؛ انقلاب و تحول در ایران»، ترجمه احمد تدین و شهین احمدی، تهران، ‏انتشارات رسا.‏
    18. سعیدی شاهرودی، علی (1390)، «بازشناسی انقلاب اسلامی»، تهران، انتشارات دانشگاه عالی دفاع ملی.‏
    19. سعیدی شاهرودی، علی (1395)، «جریان‌شناسی نفوذ در انقلاب‌ها»، قم، انتشارات زمزم هدایت.‏
    20. شاهبازپور، حسین (1396)، «شاخص‌های انقلابی‌گری از دیدگاه امام خمینی و امام خامنه‌ای». فصلنامة فرهنگی، بصیرتی، تبلیغی پیام، شماره 124، صص 24 تا 40.
    21. ظفری، حسین (1395)،‌«‏‎ ‎انقلابی‌گری؛ ضرورت‌ها و رویکردها»، گاهنامه سخن هادی.‏
    22. عیسی‌نیا، رضا (زمستان 1396)، «تحلیلی از تداوم انقلابی‌گری روحانیت در جمهوری اسلامی در بستر جامعه‌شناختی سیاسی»، سپهر سیاست، سال 4، شماره 14، صص 117 تا 135.
    23. غرسیان روزبهانی، مرتضی (اسفند 1395 و فروردین 1396)، «انقلابی‌گری از دیدگاه اسلام؛ شاخصه‌های انقلابی بودن»، مبلغان، سال 18، شماره 212، صص 4 تا 14.
    24. غرسیان روزبهانی، مرتضی (تیر و مرداد 1396)، «انقلابی‌گری از دیدگاه اسلام؛ راه‌کارهای انقلابی ‌ماندن»، مبلغان، سال 18، شماره 216، صص: 47 تا 56.
    25. فروم، اریک (1385)، «انسان برای خویشتن»، چاپ سوم، مترجم، اکبر تبریزی، تهران، بهجت.‏
    26. هاشمیان، سید محمدحسین؛ نامخواه، مجتبی (1394)، «جایگاه نظریه فرهنگی امام در فهم انقلاب اسلامی». فصلنامه ‏علمی-پژوهشی مطالعات انقلاب اسلامی، سال 12، شماره 42، صص: 62-45.‏
دوره 9، شماره 34 - شماره پیاپی 34
همه مقاله های این شماره پژوهشی می باشند
اسفند 1398
صفحه 175-209
  • تاریخ دریافت: 27 فروردین 1398
  • تاریخ بازنگری: 20 اسفند 1398
  • تاریخ پذیرش: 25 خرداد 1398